18 آوریل 2023- یک مطالعه تحقیقاتی مجموعه ای از موارد را به صورت کیفی در ژورنالClinical Diabetes منتشر کرد که اولین نمونه های منتشر شده از پروتکل ها برای کمک به تصمیم گیری بالینی در مورد زمان و چگونگی کاهش یا حذف داروهای تجویز شده پس از مداخلات موفق پزشکی سبک زندگی برای درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 را ارائه می دهد.
نتایج این سری موارد مهم هستند زیرا تغییر شدید در شیوه ی زندگی به عنوان یک روش درمانی می تواند منجر به کاهش قابل توجه و سریع قند خون شود که در صورت تنظیم نشدن داروهای تجویزی منجر به هیپوگلایسمی می شود. با این حال، انتشارات علمی مرتبط با این موضوع محدود هستند بنابراین اغلب پزشکان منابع کافی برای چگونگی کاهش یا حذف ایمن و مؤثر داروهای تجویز شده در هنگام اجرای موفق روش های مداخلاتی شیوه ی زندگی در اختیار ندارند.
پرفسور مایکل بردلی، نویسنده ی اول این مقاله، گفت: تیم تحقیقاتی ما توانستند روشهای مختلفی را برای کاهش یا حذف موفقیت آمیز داروهای کاهش دهنده ی قند خون به روشی ایمن و مؤثر ثبت کنند. از آنجایی که درمان با مداخلات شیوه زندگی مبتنی بر شواهد و رسیدن به بهبودی دیابت نوع 2 افزایش یافته است، این پروتکلهای توصیفی برای پزشکانی که می توانند نیاز به داروهای نسخه ای را کاهش دهند و برای بیمارانشان، ارزشمندتر می شوند.
مداخلات پزشکی سبک زندگی راه حلی نوظهور برای بحران دیابت نوع 2 است که هفتمین علت مرگ و میر در ایالات متحده است. انجمن دیابت آمریکا و انجمن غدد درون ریز بالینی آمریکا، بهینه سازی سبک زندگی را به عنوان بخشی از مراقبت های پزشکی برای دیابت نوع 2 توصیه می کنند و یک بیانیه اجماعی از متخصصان که در ماه می منتشر شد، که بیان می کرد تغییرات رژیم غذایی به تنهایی قادر به بهبودی و رهایی از دیابت نوع 2 است.
برای این مطالعه، محققان مصاحبه های عمیقی را با ارائه دهندگان درمانهای سبک زندگی که در درمان دیابت نوع 2 با هدف بالینی دستیابی به بهبودی از دیابت متبحر بودند، انجام دادند. اکثر مصاحبه شوندگان از یک پروتکل یا الگوریتم منتشر شده برای کاهش یا حذف داروهای تجویز شده استفاده نمی کردند، بلکه فرآیند تصمیم گیری و پروتکل های خود را به اشتراک گذاشتند.
یکی از یافتههای کلیدی این بود: پزشکانی که بیماران دیابتی را با تغییرات سبک زندگی درمان می کردند، داروهای کاهش دهنده گلوکز را در زمانی که نیاز بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به درمان دارویی کاهش می یافت، کاهش می دادند و پزشکان اغلب در تیمهای چند رشته ای متشکل از متخصصان بهداشتی مختلف در هنگام کاهش یا حذف داروها با یکدیگر تصمیم گیری می کردند.
این مطالعه گزارش داد که داروهایی که اغلب در ابتدا با هدف رسیدن بیماران به نرموگلایسمی تجویز می شوند، داروهایی هستند که به عنوان یک عارضه ی جانبی سبب هیپوگلایسمی می شوند-اغلب سولفونیل اوره ها یا انسولین.
پرفسور Micaela Karlsen، مدیر ارشد تحقیقات ACLM، گفت: از آنجایی که دستورالعملهایی برای حذف یا کاهش داروهای تجویز شده در زمینه ی پزشکی سبک زندگی وجود ندارد، این پروتکلهای نمونه ممکن است برای سایر پزشکانی که به دنبال اطلاعاتی در مورد بهترین شیوههای فعلی هستند، مفید باشد.
نویسندگان خواستار ایجاد دستورالعملهای کاربردی بالینی و ابزارهای نقطه ی مراقبت برای کاهش یا حذف داروهای تجویز شده، و همچنین مواد آموزشی برای پزشکان و بیماران شدند. نویسندگان همچنین تحقیقات بیشتری را در مورد پیامدهای سلامت ناشی از مداخلات درمان با تغییرات شدید در شیوه زندگی و مقایسه شیوههای کاهش یا حذف داروهای تجویز شده، توصیه کردند.
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2023-04-published-examples-medication-deprescribing-protocols.html